Het werd toch Manana!

Vol spanning hangen we allemaal een beetje rond de "hut" van de Riwald Dakar Team mannen, waar wij bij ingetrokken zijn. 

Wi moesten op zoek naar een ander onderkomen want onze "cabana" schijnt deze nacht verhuurd te zijn aan een ander. Kurt Keysers is er wel blij mee want het stapelbed waar hij onder en ik boven lag kraakte enorm en veel liggers waren al gebroken. Blijft het heel?

 Het hotel wordt gevonden maar onze thuisbasis blijft de Riwald Cabana van Ewald & Gert Huzink, Rob (Jabe) Buursen, Sjoert (SeaVsat) de Boer en gelukkig onze supertolk en monteur Nico(las). 

Spanning, omdat we via, via steeds info krijgen. Via de organisatie, via een Berger en uiteindelijk via onze lotgenoten van Team Overdrive (ja, die van Van Merkestijn), uiterst vriendelijke Fransen. 

Info: Men is gisterenavond 400 km verderop vertrokken en is om 08.00 uur bij jullie. Om 11.00 uur niets gehoord. 12,   14.00 niets. Laten we eens een rondje wandelen en Nico gaat richting duinen een kijkje nemen met de local gids. Ook Gert heeft het niet meer en gaat met VW Touareg richting duinen. 

De wandeling brengt ons plots bij een dieplader met chauffeur. De arme man wordt aan een kruisverhoor onderworpen terwijl Nico belt dat hij onze truck rechtop in de duinen ziet staan. Dan belt Gert dat hij de HRX niet meer kan vinden? 

Als er dan een motorrijder uit de duinen komt die weet te vertellen dat alle voertuigen rechtop staan en de HRX inmiddels op de dieplader staat richting San Rafaël wordt de chaos compleet. 

Plannen wjjzigen per minuut en ieders belangen liggen anders. Als alle "informanten" het dorp terug inkomen wordt de chaos compleet. Verschillende verhalen, verschillende plannen, verschillende talen, verschillende belangen, ideale mix voor Chaos!!

Letterlijk trek ik iedereen naar het terras om alle plannen, ideeën, belangen en feiten te bundelen naar 1 plan. Met behulp van tolk Nico lukt het om alle neuzen dezelfde richting te krijgen. 

Morgenochtend om 06.00 worden zowel wij als Team Overdive opgepikt om eerst gezamenlijk onze truck en vervolgens gezamenlijk hun truck weer aan de praat te krijgen. Foto's leren dat ze wellicht toch leeggeroofd zijn? 

Ondertussen neemt Nico onze voorraad aandrijfassen uit de truck mee, omdat de Wevers voorraad aardig begint te slinken, die met spoed naar het volgende bivak gaan. 

Gert en Ewald Huzink gaan proberen de HRX op te pikken bij de Berger in San Rafaël om direct door te steken naar Valparaiso om de auto in de haven af te leveren voor retour naar Europa. 

Dat zijn de plannen, maar we hebben vandaag weer duidelijk meegekregen dat ieder plan in Le Dakar een uur later weet herschreven kan worden. 

We wachten af, morgen meer!?

Maar het kan nog erger......

Vol goede moed en weer nieuwe energie vliegen we richting duinen en Gert Huzink. 

Rond 03.00 uur bereiken we de duinen en komen er al snel achter dat het lastige jongens zijn. Overal staan auto's en trucks stil te wachten op het licht. 

Normaal komen we er goed doorheen maar de duinen zijn erg los en we zakken erg snel weg. Wordt lastig!

Eigenlijk gaat het toch wel goed en we naderen de auto van Gert op 2,5 km als we boven op een duintop wegglijden en de truck omvalt. Einde oefening. Maar nu. 

We stappen uit, gooien wat spullen uit de cabine en gaan achter truck, uit de koude sterke wind, liggen om snel wat uurtjes slaap te pakken, het is 04.30. 

Het duinzand is een prima matras maar om 06.30 worden we wakker van de kou en de eerste auto's die al weer langs komen. 

We gaan contact leggen en onze jongens  van de Riwald persauto zijn al in de buurt om in de regio te informeren naar hulp. Er blijkt een local onderweg te zijn en een zware jeep met lier die al een truck recht gezet heeft. 

Deze jeep blijkt toch een maatje te licht om onze 11 ton recht te krijgen waardoor we besluiten om naar een nabij gelegen dorp gaan in afwachting van zwaarder materieel. We hebben dan als leeuwen gezwoegd en 10 kuub zand versjouwd. Mocht niet baten. Ook hebben we geen water meer en gegeten ook al 1,5 niet meer. De energie raakt op en we branden als kreeften in de snikhete zon. 

Als we allemaal in en op de jeep zijn wordt ik gebeld door de organisatie dat men een helicopter stuurt om ons op te pikken....te laat. We zijn al weg. 

In het dorp zijn we met 3 teams en gezamenlijk trekken we op om alles te regelen. Momenteel zitten we alweer een halve dag extra te wachten op de assistentie die om 08.00 uur deze morgen zou arriveren. 

Ik hoop dat het geen manana wordt??

Ondertussen doen we wat nuttigs voor de plaatselijke Kids en scouting. 

En brak de pleuris uit....

Onze start op proef 2 verliep voorspoedig. Door het vele stof en tragere voorliggers duurde het telkens lang voor we konden passeren. 

Uiteindelijk kregen we de smaak te pakken en hadden we goede snelheid. 

Plotseling kregen we een storing op de motor en haperde het elektrische circuit. Meteen daarop valt de motor stil en slaan alle remmen vast. 

Uiteindelijk blijkt de turbo kapot en een lekkage in een luchtleiding. Aangezien we een turbo bij hebben gaan we wisselen. Echter blijft het titanium wiel compleet versmolten te zijn in de turbouitlaat waardoor de nieuwe er niet op past. Ook met hulp van Cees Koolen en de mannen van Ginaf Service lukt het niet om de brok titanium los te beitelen. 

Uiteindelijk de oude turbo weer terug geplaatst en hulp ingeroepen dat ze vanuit bivak met een andere turbo onderweg gaan. Ondertussen kunnen wij het lek in de luchtslang gaan dichten. 

De luchtlekkages blijken er ong 10 te zijn. Het blijkt dat met het ploffen van de turbo deze een steekvlam naar achteren onder te truck heeft gegeven waardoor veel rubberen luchtleidingen verbrand zijn. Shit! Kost ons weer 2 uur extra. 

Ondertussen arriveert de persauto van ons Riwald Dakar team met een compleet nieuwe turbo. Na weer 2 uur sleutelen kunnen we eindelijk onderweg naar de duinen waar Gert Huzink vast staat met een kapotte motor. 

Wordt een zware klus om in deze zware zwarte duinen in de nacht dit avontuur aan te gaan. De meeste teams passen hiervoor en wachten tot het ochtendgloren. Maar wij zijn vaker succesvol door de duinen getrokken. We gaan ervoor ..........

En weer een lange dag

Nadat we gisteren rond middernacht in het bivak aankwamen kon het werk pas beginnen. 

Natuurlijk eerst alle (stoere) verhalen uitwisselen met elkaar waarna besproken wordt wat er aan de truck moet gebeuren. Dan toch maar een warm hapje gaan eten. Dit kan tot 03.00 uur, daarna heet het ontbijt. 

Bij de entree in het bivak krijg je niet alleen het routeboek voor de volgende overhandigd, maar ook een stapeltje aanpassingen hierop. Dat laatste komt omdat de route al maanden van tevoren wordt gemaakt en door met name de weersomstandigheden een aantal stukken niet begaanbaar meer zijn. Deze aanpassingen dienen we verwerken in het routeboek. Ook worden door mij de aandachtspunten en gevaarlijke punten met de gele tekstmarker gemarkeerd, de duinen zijn roze en de richtingen markeer ik met blauw. Dit alles neemt, afhankelijk van aantal aanpassingen, tussen 2 en 4 uur in beslag. 

Als dat gedaan is gooi ik mijn tentje in de lucht, het opvouwen kost mij nog steeds veel moeite en soms een kapotte lip. Luchtbedje opblazen, slaapzakje uitvouwen en nog even een koude douche voor het slapen gaan. Om 04.00 uur gaan de luikjes wel snel dicht want om 07.00 uur drijf je vanzelf de tent weer uit. 

Ontbijtje en op naar 300 km verbinding, 400 km proef met de eerste duinen en nog 65 km verbinding. 

Eerste dag al pechdag, lekke band

Het mooie startnummer tussen de trucks van VEKA, Kamaz en De Rooy gaf ons een mooie uitgangspositie. 

Het vertrek vanuit Rosario was weer indrukwekkend. Pakken uitzinnige mensen langs de route die hopen op een rood stoplicht om voor de truck te duiken en de foto van hun leven te maken. 

Vandaag 400 km verbinding, 180 km proef en weer 225 km verbinding. Lange dag. Een proef met smalle, kronkelende bergpassen vol keien en rotsblokken. Ik moest vaak aan James Bond denken: "Shaken and ook Stirred"

Echter na 75 km liep de linker achterband zachtjes aan leeg en we kregen hem vanuit onze cabine niet meer opgepompt. Overweging om te wisselen werd gemaakt, maar hoopten nog even dat het pompen toch nog ging lukken. De keuze werd voor ons gemaakt toen de band klapte. 

Zonde want het wisselen kost normaal 15 minuten en een mooie klassering want het liep super. 

Tijdens het wisselen maken we gebruik van opblaasbare kussens om de truck te krikken en dat was ook vlotjes geregeld. Maar juist op het moment dat het wiel eraf was en we het nieuwe wiel wilde steken, gleed te truck achter weg en van de kussens af. Met kunst en vliegwerk, en hulp van de lokale bevolking kregen we alles weer op de kussens en konden we door. 40 minuten oponthoud was het gevolg. 

En dan begint er een inhaalrace van de weer gepasseerde voertuigen. Iets wat erg moeilijk is omdat het stof en de smalle bergpassen niet meewerken. Een 58e klassering zou een top 30 kunnen zijn. Klote!

Een nieuwe inhaalrace volgt de komende dagen. 

Dakar Podium met kippenvel

Vandaag was het podiumdag voor de Dakar 2014. 

Om 13.30 uur begon de dag met de gebruikelijke Dakar Breefing. Nou ja "begon". In de ochtend hadden we al het nodige doorgesproken met de collega navigatoren over de te volgen GPS strategie.

De breefing was weer precies als andere jaren. Welkom geheten worden door Etiene Lavigne, de jongste deelnemer die de 10 sportiviteis-geboden van de Dakar mag voorlezen en een hoge politiepiet die verteld dat er niet te hard gereden mag worden. Dit alles afgewisseld door filmpjes en clips van de Dakar. Wakker blijven valt niet mee, ware het niet dat de Engelse vertaling op de headset best lachwekkend was. Een bestorming van het prikbord met starttijden voor de 1e etappe is ook weer een jaarlijks terugkerend tafereel. Vlug terug naar het hotel. 

Amper tijd om een broodje binnen te werken want om 16.00 uur is de teambreefing van Riwald Dakar, gevolgd door die van XDakar. Daarna nog een overleg met alle team navigatoren over de communicatie in de wedstrijd en dan pas tijd om aan mijn routeboek voor morgen te gaan werken. 

Net klaar met het routeboek staat het vertrek naar het startpodium weer te wachten. Telkens weer een geweldige belevenis om mee te maken. Wat een geweldig enthousiast publiek hier in Argentinië, eindeloos. 

Een heel bijzonder moment leverde ons een groot applaus van het publiek op. Een vader en moeder met hun zwaar gehandicapte, liggende, zoon staken voor ons de weg over. Omdat wij stopten, wilde ze een foto maken. Toen ben ik de truck uitgesprongen, een gesigneerde foto gegeven en uitgebreid met hun op de foto gegaan, waarna een luid applaus losbarstte vanuit het publiek. Moeders barste in tranen uit en bleef me zoenen. Ik moest ook even een brokje wegslikken. Even een stukje relativeren kan geen kwaad in Circus Dakar!

Morgen gelukkig de eerste echte etappe met serieuze klassementsproef. Totaal 800 km te gaan.  Dakar Starts!!

De Elfstedendag van Dakar, stempeltjesdag

Een keuringsdag in iedere rally is er een van lang wachten. En dat is bij de Dakar niet anders.

Nadat gisteren alle reserve onderdelen verdeeld zijn over de wedstrijdtrucks en de laatste aanpassingen zijn gedaan, zijn we klaar voor de keuring. 

Om een Dakar voertuig aan te mogen bieden voor de technische keuring, moet je eerst een administratieve molen door. In een grote ruimte met diverse kraampjes stempetjes halen. Dat kan zijn voor kenteken of verzekering, maar je moet ook een mini cursus bijwonen over veiligheid en instrumenten. 

Als alle administratieve stempels compleet zijn, krijg je het felbegeerde polsbandje met een chip waarmee je toegang hebt tot alle bivaks maar vooral de maaltijden op worden verdeeld. 

Dan pas mag het voertuig aangeboden worden voor de technische keuring. Niet alleen  het voertuig wordt gekeurd maar ook alle racekleding, brandvrije onderkleren, helmen en HANS systeem, de nekbescherming. Dit alles verliep vlotjes en konden we door de stad naar het Parc Ferme ofwel wachtpark. Hier worden alle voertuigen verzameld op een afgesloten terrein, wachtend op de start morgen. Dan pas mogen we er 15 minuten voor de start weer bij. 

Onderweg naar het wachtpark werden alle trucks door de douane nogmaals door een mobiele scan gehaald. 

Vanavond nog een lamme arm halen omdat we een handtekening cessie gaan houden in het Dakar park. Daarna team vergadering, weer laat even een heerlijke Lomo biefstuk naar binnen werken. Morgen pas om 12.30 uur een rijdersbreefing en pas 's avonds over het podium.